ತುಮಕೂರು:
ಮಳೆಯ ಕೊರತೆ, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ ಹಾಗೂ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಿಂದ ರೈತರು ಸಂಕಷ್ಟ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಇಂದಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ತುಮಕೂರಿನ ರೈತರೊಬ್ಬರು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯ ಮೂಲಕ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವುದೇ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರ ಬಳಸದೆ, ಒಂದೇ ಬೋರ್ವೆಲ್ನ ನೀರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಎಂಟು ಎಕರೆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭತ್ತ ಬೆಳೆಸಿರುವ ರೈತ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಪ್ರಯೋಗ ಕೃಷಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸಿದೆ.
ತುಮಕೂರು ತಾಲೂಕಿನ ಹೆಬ್ಬೂರು ಹೋಬಳಿಯ ಹೊನ್ನಸಗೆರೆ ಗ್ರಾಮದ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು ಸ್ಥಳೀಯ ಭತ್ತದ ತಳಿಗಳು, ನೈಸರ್ಗಿಕ ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಜಾನುವಾರು ಸಾಕಣೆಯನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಮಾದರಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅಪರೂಪದ ದೇಶೀಯ ಭತ್ತದ ತಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ
ಇಂದಿನ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಇಳುವರಿಗಾಗಿ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಕೀಟನಾಶಕಗಳ ಬಳಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು ಈ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ದೇಶೀಯ ತಳಿಗಳ ಕೃಷಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪದ ಸ್ಥಳೀಯ 'ದೇವಮಲ್ಲಿಗೆ' ಭತ್ತದ ತಳಿಯನ್ನು ಬೆಳೆದಿರುವ ಅವರು, ದೊಡ್ಡ ಭತ್ತದಂತಹ ಪಾರಂಪರಿಕ ತಳಿಗಳನ್ನೂ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಹೈಯನ ರಾಗಿ ಮತ್ತು ಕರಿಕಟ್ಟಿ ರಾಗಿಯಂತಹ ದೇಶೀಯ ರಾಗಿ ತಳಿಗಳನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಈ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರ ಬಳಸದೆ, ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನೇ ಗೊಬ್ಬರವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಆರು ಅಡಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದ ಭತ್ತದ ಪೈರು
ಭತ್ತದ ನಾಟಿ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಂತರದ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಲಿನಿಂದ ಸಾಲಿಗೆ ಒಂದೂವರೆ ಅಡಿ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಪೈರಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪೈರಿಗೆ ಒಂದು ಅಡಿ ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಸಸಿಗಳಿಗೆ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ದೊರೆಯಲು ಅನುಕೂಲವಾಗಿದ್ದು, ಭತ್ತದ ಪೈರು ಸುಮಾರು ಆರು ಅಡಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ. ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಪೈರು ತೆನೆ ಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ಅವರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯತ್ತ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
20 ಹಳ್ಳಿಕಾರ್ ಜಾನುವಾರುಗಳೇ ಸಾವಯವ ಕೃಷಿಗೆ ಆಧಾರ
ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಕೃಷಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೆಂದರೆ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಪಶುಪಾಲನೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದು. ಅವರ ಬಳಿ ಸುಮಾರು 20 ಹಳ್ಳಿಕಾರ್ ತಳಿಯ ಜಾನುವಾರುಗಳು ಹಾಗೂ ಎಮ್ಮೆಗಳಿವೆ.
ಜಾನುವಾರುಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸಗಣಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರವಾಗಿ ಜಮೀನಿಗೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ನೆರವಾಗುವುದರ ಜತೆಗೆ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಗೊಬ್ಬರ ಖರೀದಿಸುವ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಬೆಳೆಗಳು ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೆ ಮೇವಾಗುತ್ತವೆ. ಜಾನುವಾರುಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತೆ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಪಶುಪಾಲನೆಯ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅವರು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದ ಕೃಷಿಗೆ ಮಾದರಿ
ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಖರ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯ ವಿಶೇಷತೆಯಾಗಿದೆ. ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ದೇಶೀಯ ತಳಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಕೃಷಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಈ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ನಿಖರ ಇಳುವರಿ, ಒಟ್ಟು ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚ ಹಾಗೂ ಲಾಭದ ವಿವರಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕೃಷಿ ಮಾದರಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು ಆ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕೃಷಿ ಜ್ಞಾನ, ಜಾನುವಾರು ಸಾಕಣೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿರುವ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ, ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ನಡೆಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ರೈತರಿಗೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.


