ನಾವು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲೂ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ವಿಷ: ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಆತಂಕಕಾರಿ ಮಾಹಿತಿ..!

ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಬಳಸುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ವಸ್ತುಗಳು, ಆಹಾರ ಪ್ಯಾಕೇಜಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ದೇಹ ಸೇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಈ ಕಣಗಳು ಮಾನವನ ದೇಹದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ.? ಅವು ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಂಶೋಧನೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

2024ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) ಜರ್ನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದು ಬಾಟಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳ ಪ್ರಮಾಣದ ಕುರಿತು ಮಹತ್ವದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿತ್ತು. ಸಂಶೋಧಕರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಬಾಟಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಲೀಟರ್‌ಗೆ ಸರಾಸರಿ 2.4 ಲಕ್ಷ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ.90ರಷ್ಟು ಕಣಗಳು ನ್ಯಾನೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮಾಲಿನ್ಯದ ಕುರಿತು ಹೊಸ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಕೊಲಂಬಿಯಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಮತ್ತು ರಟ್ಜರ್ಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಂಶೋಧಕರು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಲೇಸರ್ ಆಧಾರಿತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿ ಬಾಟಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದ್ದರು. ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಜನಪ್ರಿಯ ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್‌ಗಳ ಬಾಟಲಿ ನೀರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಲೀಟರ್‌ಗೆ ಸರಾಸರಿ 2,40,000 ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದವು. ಈ ಪೈಕಿ ಬಹುಪಾಲು ನ್ಯಾನೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಹಿಂದಿನ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸಿದ್ದರೆ, ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಇನ್ನೂ ಸಣ್ಣ ಕಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನೆರವಾಯಿತು.

ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್, ನೀರು ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಈ ಕಣಗಳು ನೀರಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಅಧ್ಯಯನದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್‌ಗಳಿಗೂ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಬಾಟಲಿ ನೀರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ವಸ್ತುಗಳು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಸವೆದು, ಒಡೆದು ಅಥವಾ ಪರಿಸರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸಣ್ಣ ತುಣುಕುಗಳಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಣಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಗಾತ್ರದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ವಿಧಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 5 ಮಿಲಿಮೀಟರ್‌ಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಮೈಕ್ರೋಮೀಟರ್‌ಗಿಂತಲೂ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು.

ನ್ಯಾನೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಣ್ಣ ಗಾತ್ರ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಚಲನೆ, ಜೀವಕೋಶಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ದೇಹದ ವಿವಿಧ ಅಂಗಾಂಶಗಳಿಗೆ ತಲುಪುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಆಹಾರ, ನೀರು ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಟದ ಮೂಲಕ ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾನೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಮಾನವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಎಷ್ಟು ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಶೋಧನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಜೀವಕೋಶಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಕೆಲವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಆಕ್ಸಿಡೇಟಿವ್ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಉರಿಯೂತದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಸೂಚನೆಗಳಿವೆ.

ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಡಿಕಲ್‌ಗಳಂತಹ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಅಣುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಉತ್ಕರ್ಷಣ ನಿರೋಧಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪಿದಾಗ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೇ ಆಕ್ಸಿಡೇಟಿವ್ ಒತ್ತಡ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮತ್ತು ನ್ಯಾನೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳು ಇಂತಹ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹಿಂದಿನ ಕೆಲವು ಸಂಶೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ರಕ್ತ, ಶ್ವಾಸಕೋಶ, ಜೀರ್ಣಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಯಕೃತ್ತು, ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಂಗಾಂಶಗಳ ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಅಥವಾ ನ್ಯಾನೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವ ವರದಿಗಳಿವೆ.

ಈ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಮಾನವನ ದೇಹವನ್ನು ತಲುಪಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಒದಗಿಸಿವೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಅಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಆ ಅಂಗಕ್ಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಯಿಲೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಕಣಗಳ ಗಾತ್ರ, ರಾಸಾಯನಿಕ ಸಂಯೋಜನೆ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣ, ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಧಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆರೋಗ್ಯ ಸ್ಥಿತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಅಂಶಗಳು ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದು.

ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳ ಉಪಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಹೃದಯರಕ್ತನಾಳದ ಕಾಯಿಲೆಗಳು, ಉರಿಯೂತ ಹಾಗೂ ನರಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸಾಧ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಕುರಿತು ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಕೆಲವು ಮಾನವ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳ ಉಪಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕೂಲ ಆರೋಗ್ಯ ಸೂಚಕಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಬಂಧ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.

ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸಂಬಂಧಗಳು ಕಂಡುಬಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳೇ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ನೇರ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇತರ ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯಕಾರಕಗಳು, ಜೀವನಶೈಲಿ, ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ಈಗಾಗಲೇ ಇರುವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಂತಹ ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳು ಹೃದಯಾಘಾತ, ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಅಥವಾ ಮಿದುಳಿನ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ.

ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಕೆಲವು ಸರಳ ಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ಏಕಬಳಕೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ಸಾಧ್ಯವಾದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ, ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಸ್ಟೇನ್‌ಲೆಸ್ ಸ್ಟೀಲ್ ಅಥವಾ ಗಾಜಿನ ಬಾಟಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ.

ಏಕಬಳಕೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಾಟಲಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ.

ಆಹಾರವನ್ನು ಬಿಸಿಮಾಡುವಾಗ ಬಳಸುವ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ.

ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ.

ಸುರಕ್ಷಿತ ಮೂಲದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ.

ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಸ್ಟೇನ್‌ಲೆಸ್ ಸ್ಟೀಲ್ ಅಥವಾ ಗಾಜಿನ ಬಾಟಲಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಖಾತರಿ ಇಲ್ಲ. ನೀರಿನ ಮೂಲ, ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಯೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ.

ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮತ್ತು ನ್ಯಾನೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳ ಕುರಿತು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಳವಳ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜ. ಮಾನವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಈ ಕಣಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವುದು ಮಹತ್ವದ ಸಂಶೋಧನಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಮಾನವರಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ನಿಖರ ಆರೋಗ್ಯ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಅಳೆಯಲು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ, ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ನಿಖರವಾದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಬಾಟಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಣಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿ. ಆದರೆ ಈ ಕಣಗಳು ಮಾನವನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು, ಸುರಕ್ಷಿತ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ.